Μια πρώτη ματιά στο Idle Holdings: Frontier

Τι κάνεις αφού στήσεις την οικονομία σου;

Στο Idle Holdings ξεκινάς με λίγα και χτίζεις μια οικονομία με όλο και περισσότερες δυνατότητες και αποφάσεις. Κάποια στιγμή, με την πρόοδο που είχε ήδη το παιχνίδι, άλλη μία εποχή στο τέλος έμοιαζε με παράταση της ίδιας λίστας. Τα νούμερα μπορούσαν να ανεβαίνουν για πάντα. Αυτό από μόνο του δεν έκανε το παιχνίδι πιο ενδιαφέρον.

Με το Frontier άρχισα να ψάχνω τι μπορεί να ακολουθήσει μια οικονομία που έχει πια στηθεί και να ταιριάζει στο Idle Holdings.

Θέλω να κρατήσω τον ήρεμο ρυθμό του παιχνιδιού. Στήνεις επιχειρήσεις, βλέπεις την παραγωγή να παίρνει μπρος και διαλέγεις πού αξίζει να επενδύσεις μετά. Όσο όμως μεγαλώνει ο όμιλος, μια αναβάθμιση μπορεί να είναι μέρος ενός σχεδίου που θα πάρει καιρό.

Εδώ δείχνω την πρώτη κατεύθυνση και μερικές από τις αλλαγές στις οθόνες. Κρατάω κάποια συστήματα για αργότερα και δοκιμάζω ακόμα τις τιμές.

Τα σχέδια μεγαλώνουν μαζί με τον όμιλο

Στις πρώτες δοκιμές είχα βάλει πράγματα να χτίσεις και νέους πόρους. Στα χαρτιά δούλευε. Παίζοντάς το όμως ένιωθα ότι απλώς είχα μακρύνει την ίδια λίστα.

Έδωσα λοιπόν περισσότερο χώρο στα μεγάλα έργα και στα προγράμματα που προχωρούν με τον καιρό. Χτίζονται πάνω στις επιχειρήσεις που έχεις ήδη. Βάζουν νέες απαιτήσεις και δίνουν άλλη σημασία σε πόρους που μέχρι τότε χρησιμοποιούσες για διαφορετικά πράγματα.

Θέλω να αναγνωρίζεις τις επιχειρήσεις και την παραγωγή σου όταν φτάνεις στο Frontier. Από εκεί ξεκινούν τα νέα σχέδια. Η διαφορά είναι πόσο μακριά σε πάει μια απόφαση, όχι πόσα μηδενικά έχει το κόστος της.

Το πώς συνδέονται οι πόροι και τα έργα, και πότε ανοίγει το καθένα, το αφήνω για την ώρα στην ανακάλυψη. Μερικές από αυτές τις συνδέσεις αλλάζουν ακόμα όσο παίζω και δοκιμάζω.

Τι χρειάζεται να βλέπεις στο κινητό

Το Frontier φέρνει περισσότερες σχέσεις ανάμεσα σε επιχειρήσεις και πόρους. Η οθόνη του κινητού έχει τον ίδιο χώρο. Στην αρχή έβαζα κι άλλες σειρές, λεζάντες και ενδείξεις. Υπήρχαν όλες οι πληροφορίες, αλλά δυσκολευόσουν να βρεις αυτή που ήθελες.

Αυτό που δούλεψε ήταν να χωρίσω την πληροφορία σε επίπεδα. Πάνω βλέπεις πού είσαι και τους αριθμούς που χρειάζεσαι για την αμέσως επόμενη κίνηση. Οι εξηγήσεις και οι υπόλοιπες επιλογές ανοίγουν στο επόμενο πάτημα, όπου έχουν χώρο να φανούν καθαρά.

Η σειρά με τους πόρους είναι καλό παράδειγμα. Αν τους στοίβαζα κάθετα, θα έπιαναν τον χώρο όπου παίρνεις τις αποφάσεις σου. Με την οριζόντια σειρά έχω χώρο για ό,τι χρειάζεσαι, όταν το χρειάζεσαι.

Το ίδιο ισχύει στις επιχειρήσεις. Πρώτα θέλω να βλέπεις ποια επιχείρηση είναι και σε τι κατάσταση βρίσκεται. Ύστερα ανοίγεις, για παράδειγμα, την τοποθεσία ή τις βελτιώσεις για να αποφασίσεις εκεί με περισσότερες πληροφορίες.

Τι άλλαξε και στο υπόλοιπο παιχνίδι

Το Frontier μού έδειξε καθαρά πού ζοριζόταν η παλιότερη οθόνη. Όταν έπρεπε να χωρέσει ένας ακόμη πόρος, ένα μακρύ όνομα ή μια πιο σύνθετη κατάσταση, φαίνονταν αμέσως οι μικροί συμβιβασμοί που είχα κάνει.

Από εκεί προέκυψαν οι αλλαγές που περιγράφω στο πώς ξαναδούλεψα την οθόνη των επιχειρήσεων. Οι κάρτες διαβάζονται ευκολότερα. Δίπλα σε κάθε απόφαση βλέπεις τους σχετικούς πόρους και οι λεπτομέρειες ανοίγουν στον δικό τους χώρο. Η πλοήγηση λειτουργεί πιο σταθερά από οθόνη σε οθόνη.

Κρατάω κοινό τρόπο για ενδείξεις κατάστασης και πόρους, ώστε να ξέρεις πώς λειτουργούν όπου κι αν εμφανίζονται. Στο βασικό παιχνίδι θέλεις να βλέπεις γρήγορα τις επιχειρήσεις σου. Το Frontier θέλει περισσότερο χώρο για μεγαλύτερα σχέδια. Γι’ αυτό η διάταξη διαφέρει ανάλογα με τη δουλειά.

Μεγάλο μέρος της δουλειάς κρύβεται σε μικρά πράγματα. Πού ξεκινά μια ενότητα, πώς σπάει ένα μεγάλο όνομα, πότε εμφανίζεται ένας πόρος ή αν κρατάς τον προσανατολισμό σου όταν ανοίγεις μια λεπτομέρεια. Όλα μαζί κρίνουν πόσο εύκολα καταλαβαίνεις το νέο στάδιο.

Χώρος για ένα έργο τη φορά

Για λίγο έβαζα τα μεγάλα έργα σε μια μακριά κάθετη λίστα. Είχες όλες τις επιλογές μπροστά σου, αλλά στο κινητό έβλεπες κυρίως τίτλους, απαιτήσεις και κουμπιά. Κανένα έργο δεν ξεχώριζε.

Τώρα ένα έργο παίρνει τον κύριο χώρο και μπορείς να περάσεις στα άλλα όταν θέλεις να συγκρίνεις. Κάθε έργο έχει τη δική του εικόνα και σου δείχνει πού βρίσκεται. Στα προγράμματα κάνω κάτι αντίστοιχο. Πρώτα βλέπεις πού σε πάει η επιλογή, μετά ανοίγεις τα επιμέρους βήματα.

Αυτό άλλαξε το πώς σκέφτομαι την ενότητα. Βλέπεις καθαρά το σχέδιο που έχεις διαλέξει, με τις άλλες επιλογές κοντά για όποτε τις χρειαστείς.

Τι δοκιμάζω ακόμη

Συνεχίζω να παίζω το Frontier για να δω πού χρειάζεται αλλαγή στον ρυθμό. Κοιτάω τι πρέπει να είναι μόνιμα ορατό και αν μια επιλογή έχει ενδιαφέρον αφού περάσει ο ενθουσιασμός της πρώτης φοράς. Οι σχέσεις ανάμεσα σε επιχειρήσεις, πόρους και έργα πρέπει να βγάζουν νόημα σε όλη τη διαδρομή.

Θέλω το ημερολόγιο να δείχνει γιατί πήρα κάποιες αποφάσεις. Για ορισμένα πράγματα προτιμώ να υπάρχει χώρος να τα ανακαλύψεις όταν παίξεις.

Ο στόχος είναι να μεγαλώσει το Idle Holdings, κρατώντας την ικανοποίηση του ξεκινήματος. Μου αρέσει αυτή η δουλειά. Να βρίσκω πού ανοίγει κάτι καινούριο και τι έχει ήδη λόγο να μείνει όπως είναι.